Pływający zakład przemysłowy
„Solidarity” będzie miała blisko 295 metrów długości, 46 metrów szerokości i zbiorniki o łącznej pojemności 170 tys. m³ LNG. Powstaje w stoczni HD Hyundai Heavy Industries w południowokoreańskim Ulsan. Dostawcą jednostki jest White Eagle Energy, spółka z grupy Mitsui O.S.K. Lines. GAZ-SYSTEM zakontraktował jej czarter na 15 lat, z możliwością przedłużenia lub wykupu.
Statek ten to pływająca jednostka magazynowania i regazyfikacji (Floating Storage and Regasification Unit), która w odróżnieniu od gazowca przewożącego paliwo między portami ma na stałe cumować przy nabrzeżu w Zatoce Gdańskiej. Dostawy przywiozą inne statki, podchodzące do jej burty. LNG przepłynie z nich przewodami kriogenicznymi do zbiorników, a następnie zostanie poddane regazyfikacji i skierowane do krajowej sieci.
Od morskiego ładunku do paliwa w sieci
Schłodzony do około minus 160°C gaz przechodzi do postaci cieczy, co znacznie zmniejsza jego objętość i umożliwia transport drogą morską. Zanim trafi do gazociągu, wymagać będzie regazyfikacji poprzez dostarczenie ciepła. Proces ten wymaga precyzyjnej kontroli przepływu, ciśnienia i temperatury. W typowym układzie FSRU pompy pobierają LNG ze zbiorników i zwiększają jego ciśnienie jeszcze w stanie ciekłym. Następnie paliwo jest ogrzewane w wymiennikach, bez mieszania z medium grzewczym. Zbiorniki pełnią przy tym funkcję bufora między dostawami przychodzącymi partiami a bieżącą pracą instalacji.
Na „Solidarity” proces ma wykorzystywać wodę morską i parę wytwarzaną w kotłach gazowych. Według GAZ-SYSTEM paliwo będzie ogrzewane do temperatury sięgającej około plus 5°C. Inwestor nie przedstawił szczegółowego schematu współpracy obu układów, dlatego nie można jeszcze określić ich udziału w poszczególnych warunkach eksploatacji.
Moduł jest, przed wykonawcami integracja
Relacjonowany przez GAZ-SYSTEM transport komponentu regazyfikacyjnego pozwala zrozumieć skalę pokładowej technologii. Wielopoziomowa konstrukcja z urządzeniami i rurociągami jest częścią instalacji odpowiedzialnej za przygotowanie gazu do przesyłu. Po dostawie urządzenia wymagają montażu oraz połączenia z rurociągami, zasilaniem i automatyką. Wodowanie w maju 2026 r. zakończyło zasadnicze prace konstrukcyjne i otworzyło etap zaawansowanego wyposażania jednostki.
Wodowanie to jeden z kluczowych momentów realizacji całego Programu FSRU i jednocześnie potwierdzenie, że strategiczna infrastruktura energetyczna dla Polski powstaje zgodnie z planem. Równolegle realizujemy zarówno część morską, jak i lądową inwestycji, dzięki czemu krok po kroku budujemy kolejne elementy nowoczesnej i odpornej infrastruktury energetycznej kraju.
Wśród dalszych zadań inwestor wymienił wykonanie systemu membranowego zbiorników LNG i montaż modułu regazyfikacyjnego. Zaplanowano też rozruch agregatów i kotłów, integrację instalacji oraz próby morskie i gazowe. Mają one potwierdzić działanie napędu, zabezpieczeń i regazyfikacji w warunkach eksploatacyjnych. O niezawodności rozstrzygną również szczelność połączeń, poprawność pomiarów i reakcja automatyki na nieprawidłowości.
Dodatkowa droga dostaw
Terminal ma dysponować zdolnością regazyfikacji około 6,1 mld m³ gazu rocznie. Gdański FSRU uzupełni infrastrukturę dostaw z północy, obejmującą już terminal LNG w Świnoujściu i Baltic Pipe.
Terminal FSRU w Zatoce Gdańskiej wzmacnia pozycję Polski jako regionalnego hub’u gazowego. Konsekwentnie budujemy nowoczesny system energetyczny, oparty na dywersyfikacji źródeł oraz kierunków dostaw gazu. Ta inwestycja jest strategiczna z perspektywy państwa oraz bezpieczeństwa obywateli, a także przyszłości polskiej gospodarki i regionalnego rynku gazu
Znaczenie tej inwestycji można odczytywać jako zwiększenie pola manewru: dodatkowy punkt odbioru ułatwi szukanie alternatywnych dostaw, gdy jeden z kierunków zostanie ograniczony. Nie usuwa ryzyka cenowego na światowym rynku LNG, ale poszerza techniczne możliwości zakupu i sprowadzenia paliwa. Gaz będzie mógł trafiać także do sąsiadów Polski, o ile pozwolą na to dostępne moce przesyłowe i kontrakty.
Wspólny finał prac w Korei i Polsce
W sierpniu zakończono drążenie 1100-metrowego mikrotunelu w Górkach Zachodnich. Powstał korytarz dla gazociągu pod pasem nadmorskim; pozostały prace potrzebne do jego wyposażenia i instalacji rurociągu.
Rozbudowujemy infrastrukturę, która pozwoli wykorzystać potencjał polskiego wybrzeża jako ważnego punktu wejścia gazu do Europy Środkowo-Wschodniej. Wydrążenie 1100-metrowego mikrotunelu pod pasem nadmorskim, plażą i dnem Zatoki Gdańskiej pokazuje skalę techniczną tej inwestycji oraz precyzję prowadzonych prac. To kolejny krok na drodze do uruchomienia terminala w 2028 roku.
Na lądzie gaz z terminalu ma rozprowadzać około 250-kilometrowy ciąg gazociągów Gdańsk–Gustorzyn. Według GAZ-SYSTEM jednostka przypłynie do Zatoki Gdańskiej pod koniec 2027 r., a usługi regazyfikacji rozpoczną się w I kwartale 2028 r. Wtedy prace w Korei i Polsce mają złożyć się na jeden sprawny system: od odbioru morskiego ładunku po dostarczenie gazu do krajowej sieci.
